انواع مختلف سرورها با سیستم‌عامل‌های مختلفی فعالیت می‌کنند که کاربر می‌تواند برحسب نیاز خود، سیستم‌عامل مناسب‌تر را انتخاب کند. سرور مجازی نیز از این قاعده مستثنی نیست. در ادامه سیستم عامل های سرور مجازی معرفی می شود.

·          سرور مجازی لینوکس

سرور مجازی است که سیستم عامل‌های پایه نصب شده بر روی آن یونیکس/لینوکس می‌باشد مانند Centos ، Ubuntu وDebian و کاربران با دسترسی Root از طریق SSH به آن دسترسی خواهند داشت. سرورهای مجازی لینوکس دارای سخت افزار قدرتمند هستند که با استفاده از مجازی‌سازهای گوناگون بازدهی، سرعت و کیفیت فوق العاده‌ای را ارائه می‌دهند. این سیستم عامل‌ امکان اجرای اکثر برنامه‌ها و ماژول‌های پرطرفدار و متن باز (opensource) را دارند. اکثر سایت‌سازها مانند Drupal و برنامه‌های تحت PHP نیاز به سیستم عامل لینوکس دارند. پس در صورتی که برنامه سایت شما با این زبان‌های برنامه نویسی نوشته شده است یا نیاز به این نوع سیستم عامل دارید، توصیه می‌شوذ سرور مجازی با سیستم عامل لینوکس را تهیه نمایید.

·         سرور مجازی ویندوز

سرور مجازی ویندوز دارای سیستم عامل قدرتمند و کاربرپسند و محبوب مایکروسافت ویندوز سرور می‌باشد. به صورتی که با پرداخت هزینه کمتری نسبت به سرور اختصاص دارای یک سرور با منابع سخت افزاری و مجازی ساز قوی خواهید بود که می‌توانید نسخه سیستم عامل ویندوز سرور مورد نظر خود را بر روی آن نصب نمایید. دسترسی کامل جهت انجام هر موردی بر روی این سرورها برای شما فراهم می‌باشد. به این صورت که با استفاده از دسترسی admin  به سرور متصل می‌شوید و موارد مورد نظرتان را انجام می‌دهید.

·         سرور مجازی میکروتیک

برروی این نوع سرور مجازی پر سرعت و پایدار، سیستم عاملی با نام MikroTik RouterOS نصب می‌باشد. در واقع سیستم عامل این نوع سرور­ها، بر پایه لینوکس بوده و به طورکلی نقش یک روتر قوی را ایفا میکنند و هدف آن‌ها مسیریابی بوده و عموما برای افراد حرفه‌ای مناسب می‌باشد. از نظر هزینه سرور مجازی میکروتیک نسبت به روترهای  سیسکو تقریبا پایین‌تر است و نصب و راه اندازی رایگانی دارد. از سرور مجازی میکروتیک به عنوان مواردی چون فایروال، پروکسی سرور، سرور DHCP، وی پی ان، QoS، مسیریاب، MPLS و … استفاده می‌گردد.

سرورهای مجازی چگونه کار می‌کنند؟

یک سرور مجازی (virtual private server- VPS) عملکردی مشابه سرور فیزیکی دارد؛ اما نرم‌افزار مجازی‌سازی اجازه می‌دهد تا منابع آن از سیستم فیزیکی انتزاع شود. هر سرور مجازی می‌تواند سیستم عامل، برنامه‌ها و بارهای کاری خود را بدون تاثیر بر سایر منابع سیستم میزبان اجرا کند.

هنگامی که یک سرور مجازی‌سازی می‌شود، می‌توان از ظرفیت سرور با نرخ بالاتر و کارایی بیشتری بهره برد. این ویژگی‌ها، امنیت کاربران و دست­یابی بهینه به داده­ها را افزایش می­دهد. به دلیل ایجاد دسترسی ایمن و کارآمد به داده‌ها می‌توانند بهره‌وری را تا حد زیادی افزایش دهند. سرورهای مجازی هم­چنین باعث حفظ منابع IT سازمان شده و مدیریت سرور را متمرکز می­کند. سه نوع مجازی‌سازی عبارتند از: مجازی‌سازی کامل، پارامجازی‌سازی و مجازی‌سازی در سطح سیستم عامل.

مجازی‌سازی کامل

 در این نوع از مجازی‌سازی از هایپروایزر استفاده می‌شود. هایپروایزر یک لایه‌ی نرم‌افزاری است که تمام ارتباطات بین سرور فیزیکی و CPU را هدایت می‌کند. مسئولیت اصلی هایپروایزر مدیریت ظرفیت سرور فیزیکی و هدایت ترافیک به سرورهای مجازی برای اجرای برنامه‌های مشخص است.

پارا مجازی‌سازی

این نوع از مجازی‌سازی کل شبکه سرورها اعم از فیزیکی و مجازی را در برمی‌گیرد تا به عنوان یک واحد یکپارچه با هم کار کنند. این نوع مجازی‌سازی، سیستم عامل‌ها را مدیریت می‌کند و فقط از هایپروایزر برای توان پردازشی محدود استفاده می‌کند.

مجازی‌سازی در سطح سیستم عامل

این نوع مجازی‌سازی نیازی به هایپروایزر ندارد، زیرا سیستم عامل میزبان خود مسئولیت مدیریت ظرفیت را بر عهده می‌گیرد. تنها شرط لازم برای این نوع مجازی‌سازی این است که همه سرورهای مجازی روی هاست باید از یک سیستم عامل استفاده کنند.